O Kinezyterapii

Kinezyterapia obejmuje całość zagadnień związanych z leczeniem ru­chem. Podstawą jej są ćwiczenia o charakterze leczniczym, czyli gimnas­tyka lecznicza. Ruch jako środek leczniczy ma zdolność oddziaływania na wszystkie narządy naszego organizmu. Głównym wskazaniem do zastosowania ru­chu jako środka leczniczego jest stwierdzenie upośledzenia sprawności fizycznej jednostki. Do zadań kinezyterapii należy więc przywrócenie peł­nej sprawności fizycznej, jeśli to jest możliwe w danym schorzeniu, lub maksymalnej sprawności fizycznej w przypadkach schorzeń przewlekłych i pozostawiających pewne zmiany nieodwracalne” (Kazimiera Milanowska „Kinezyterapia”, wyd. VI, PZWL, Warszawa 2006, str. 9).

Podstawą kinezyterapii są rożnego rodzaju ćwiczenia ruchowe mające za zadanie usunąć niesprawność fizyczną lub jeśli nie jest to w pełni możliwe, przystosować do jak największej samodzielności. Oprócz różnego rodzaju ćwiczeń oddziałujących na organizm miejscowo (np. ćwiczenia bierne czy w odciążeniu) lub całościowo (np. gimnastyka ogólno kondycyjna, ćwiczenia w wodzie), do kinezyterapii zalicza się różnego rodzaju metody specjalne w fizjoterapii / metody kinezyterapeutyczne (np. KinesioTaping, PNF,  Integracja Strukturalna, Rozluźnianie Mięśniowo-Powięziowe, McKenzie, Cyriax, Kaltenborn i inne).  

Opracowano na podstawie: Straburzyńska-Lupa A., Straburzyński G., „Fizjoterapia”, wyd.3, PZWL, Warszawa, 2007, s.5

metoda PNF

PNF

mabilizacja krękosłupa lędźwiowego

Mobilizacja Stawów

 

 

 

 

 

 

integracja strukturalna noga

Integracja Strukturalna

Ćwiczenie wzmacniające z taśmą elastyczną.

Kinezyterapia Indywidualna