Bańkoterapia, bańki ogniowe

Bańkoterapia (cupping) to metoda medycyny naturalnej, polegająca na wytworzeniu podciśnienia na powierzchni skóry. Zabieg ten poprawia lokalne krążenie krwi, prowadzi do detoksykacji organizmu, poprzez poprawę przepływu limfy. Rozluźnia napięte mięśnie, wspiera układ odpornościowy i procesy regeneracyjne organizmu.
Podciśnienie w bańce zasysa skórę i znajdujące się pod nią tkanki. Następuje rozciąganie tkanek pod bańką, poprawa ukrwienia i stymulacja lokalnego metabolizmu komórkowego. Dodatkowo zabieg ten, prowadzi to do mikrouszkodzeń naczyń włosowatych, co stymuluje układ odpornościowy do walki z infekcją lub redukuje stany zapalne w głębszych strukturach.
Działanie przeciwbólowe i lecznicze baniek tłumaczone jest następstwem drażnienia receptorów znajdujących się w skórze, mięśni i powięzi. Krew przepływająca przez rozszerzone naczynia oczyszcza tkanki ze szkodliwych produktów przemiany materii, prowadzi do odżywienia, odkwaszenia i lepszego utlenienia organizmu, a pobudzenie układu współczulnego i przywspółczulnego reguluje pracę narządów wewnętrznych.

Bańki (szklane / ogniowe), kojarzone są najczęściej z terapią wspomagającą leczenie, w przypadku infekcji dróg oddechowych (np. zapalenie płuc, przeziębienia i grypy). Bańkoterapia pobudza układ immunologiczny, poprawia krążenie i wspiera organizm w walce ze stanem zapalnym. Jednak bańkoterapia, ma szersze zastosowanie. Bardzo dobrze sprawdza się w walce, z bólami mięśniowymi i nerwobólami. Bańki chińskie – gumowe, można stosować do terapii miejscowej w bólach mięśni oraz kręgosłupa. W okolicach lędźwiowych i krzyżowych stosuje się bańki, w celu łagodzenia bólu kręgosłupa lub rwy kulszowej. Kolejnymi wskazaniami do terapii bańkami są długotrwały stres i napięcie nerwowe. Bańki mogą pomóc w redukcji stresu, poprzez poprawę krążenia oraz relaksację mięśni, co wpływa pozytywnie na samopoczucie.
Najczęstszym skutkiem „ubocznym” bańkoterapii są siniaki, mogące przybierać różne zabarwienie, od czerwonego po fioletowy. Obecność ciemnofioletowego, bądź czarnego siniaka może oznaczać, zbyt długie pozostawienie bańki na skórze (nie należy pozostawiać baniek na skórze dłużej niż 20 minut) lub zbyt intensywne ssanie. Zasinienie najobficiej pojawia się, po pierwszych zabiegach (niezahartowane naczynka krwionośne) oraz przy osłabionych tkankach. Jednak ten „skutek uboczny” bańkoterapii, nie jest błędem wykonania zabiegu, tylko reakcją organizmu na zadany bańką bodziec, która to reakcja jest potrzebna do zintensyfikowania, lokalnych procesów fizjologicznych (samoleczenia).

Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów baniek. Różnią się materiałem, z którego są wykonane, oraz techniką użycia. Każdy rodzaj bańki, ma swoje unikalne właściwości i zastosowanie. Wyróżniamy trzy rodzaje baniek:
• Bańki próżniowe (zimne, bańki do cuppingu) – wykonane z plastiku z zaworkiem na szczycie służącym do odessania powietrza z bańki. Wykorzystywane są w terapii i rehabilitacji. Mające na celu poprawę krążenia krwi oraz ułatwienie procesu gojenia,
• Bańki szklane (klasyczne, ogniowe) – wykonane ze szkła, przeznaczone do stawiania na gorąco. Zabieg z użyciem baniek szklanych, uznawany jest za najskuteczniejszy, w leczeniu bólu oraz w terapii infekcji. Działają one przeciwzapalnie, przeciwbólowo oraz rozluźniają spięte mięśnie,
• Bańki gumowe (chińskie) – wykonane z elastycznego materiału. pozwalają stawiać bańki praktycznie we wszystkich miejscach na ciele, w tym na stawach. Są najłatwiejsze w użyciu i najlepiej nadają się, do masażu bańką (zabiegów labilnych). Są one skuteczne, w terapii bólów mięśniowych oraz nerwobóli.

Wskazania:
• Infekcje: Przeziębienia, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc,
• Ból i napięcie: Bóle kręgosłupa, bóle mięśniowe, rwa kulszowa, nerwobóle,
• Stres: Pomaga w relaksacji i redukcji napięcia nerwowego,
• Zaburzenia układu trawiennego: np. zespół jelita drażliwego, zapalenie żołądka, i inne.

Przeciwwskazania bezwzględnie:
• Ciąża (szczególnie w okolicach brzucha i części lędźwiowej kręgosłupa).
• Wysoka gorączka,
• Zaburzenia krzepliwości krwi (przyjmowanie leków rozrzedzających krew) i kruchości naczyń,
• Aktywna choroba nowotworowa,
• Otwarte rany i zmiany skórne,
• Okolice serca oraz dużych naczyń krwionośnych,
• U niemowląt.

Przeciwwskazania względne:
• Ogólne zmęczenie lub wyczerpanie pacjenta (ponieważ zwiększa to ryzyko omdlenia),
• Wykonywanie zabiegu w trakcie miesiączki, może ją wydłużyć.

Baniek nie stawiamy na następujących miejscach:
• Gdzie przebiegają główne tętnice (np. na szyi, w okolicy serca),
• Na zmienionej chorobowo skórze, ranach, skaleczeniach, owrzodzeniach itp.,
• Na miejscach z obrzękiem,
• Na tylnej stronie łokci i przedniej stronie kolana,
• Na guzach nowotworowych, włókniakach, torbielach itp.,
• Na kręgosłupie i innych „kościstych” miejscach, jak np. łopatki,
• W rejonie piersi, pachwin, pach, dołach łokciowych i kolanowych,
• Na podbrzuszu (jeśli już to raczej metodą stabilną, dobierając jak najmniejsze podciśnienie,
Stawiając bańki dzieciom, należy pamiętać, że ich skóra jest dużo cieńsza niż dorosłego oraz grubość podściółki tłuszczowej jest niewielka, dlatego podciśnienie w bańkach nie może być zbyt duże. U dzieci do 7. roku życia czas trwania zabiegu nie powinien przekraczać 5 minut. Z wiekiem można wydłużać czas trwania zabiegu.

Opis na podstawie:
https://manualni.com/mapa-stawiania-baniek/
https://www.doz.pl/czytelnia/a16825-Stawianie_baniek__skutecznosc_wskazania_przeciwwskazania_powiklania